پانی اتے مِٹی

Asma Qadri
    

ہاں کنیاں ہو لڑیاں اساں ورہنا 

چِت پتراں دے کرنے نکور

نجم حُسین سید دا ایہہ جوڑ وسراند واسطے اے۔وسراند ہے خوشبو۔انبروں لتھا پانی جدوں مِٹی تے ڈگدا اے تے مِٹی پانی دی سُمیل نال سُگندھ آکھویندی اے۔دور اسمانی واء سنگ کھیڈدا پانی دھرت دی ترینہہ ویکھ لیندا اے۔کنی ہو ورھدا اے۔ورہیاں دی کسی وجوگ کٹیندی دھرت اپنے انگ پانی دا سنگ مان سی۔تاہیوں جیو سی،اُپجیسی۔ میل سُگندھ دی اکتھ ہے ایس گاون دی۔میل ہے کیہ تے کردا کیہ ہے؟میل اشتہاراں،واجیاں،اعلاناں، بیاناں نال نہیں ہوندا۔میل تاں حاضری ہے کُل ہستی دی کُل قدرت اندر۔جس پل وی ہوئی اوہ گھر وس پئی۔ وسراند ہو کِھلری چار چوپھیرے۔اجیہے سُچے میل نوں اوہلا نہیں لوڑیندا۔اوہلا لوڑیندا اے کوڑ نوں۔اپنی کیتی کجن واسطے۔مِٹی تے پانی دا میل سچ ہے تے سچ دی سُگندھ ہو لہندا ہے۔پیار گاون بن کے۔اساں کنیاں ہاں۔اپنے ہوون دا پک بولیندا ہے ایس ہاں اندر۔کنیاں دے ہوون وچ نِرمانتا وی ہے۔کن ہے ذرا۔کرنا کیہ ہے کنیاں نے؟کلیاں نہیں سگوں لڑیاں بن ورھنا ہے،کنیاں ورھ کے،پانی ہو کے پتراں دے چِت نویں کرنے نیں۔پتر جو دھوڑ دی  بُکل وچ اپنا اصل بُھلے۔اوہناں اُپروں مٹی گھٹا لاہ کے مُڑ سُتھرا کرن کم ہے اساڈا۔جتھے تریہہ ہے اوہ سکھنے کٹورے پانی نال بھرینے نیں ۔ٹُٹی آس نوں مُڑ جوانا اے۔آس تانگھ ہے۔ کنیاں ایہا آہر لے ورہیاں نیں۔ایسا پانی ہو اِنج لتھنا ہے ہر جگہ جو سوکا مُک جاوئے۔وکھالے دے مِلن توں باہر کر کے اصل مِلن دا رنگ تے خوشبوئی کِھڑاؤنی ہے۔ اندر تے باہر۔اندر باہر دی دوری مکاؤنی ہے۔مِل کے،گل لگ کے جد اکھیاں ورھ پون تاں ایہہ دوری مُک بہندی اے۔بندہ کیہ اے۔بندہ وی پانی نہیں؟جد سُتھرا ہووئے،نواں نِرمل تاں اوس دا کم وی سُتھرا کارن ہی ہوندا اے۔کنیاں ایہو کرن آئیاں نیں جو جیوندی ہستی نوں وست توں مُڑ جیوندا جی بناونا ہے۔

عاصمہ قادری

رندیپ  مدوکے